Kontekst badania
Posiewy krwi są złotym standardem diagnostyki zakażeń krwiopochodnych, jednak ich kontaminacja stanowi istotny problem kliniczny, ekonomiczny i środowiskowy. Zanieczyszczenie posiewów prowadzi do błędnych diagnoz, zbędnej antybiotykoterapii oraz wydłużenia hospitalizacji. W kontekście pandemii COVID-19 problem kontaminacji posiewów krwi stał się jeszcze bardziej widoczny ze względu na zwiększoną ilość odpadów medycznych, takich jak jednorazowe środki ochrony osobistej.
Cele i hipotezy
Badanie miało na celu ocenę trendów kontaminacji posiewów krwi w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR) w irlandzkim szpitalu Uniwersyteckim Waterford w latach 2018–2022. Autorzy przeanalizowali wpływ pandemii COVID-19 na częstość pobierania posiewów krwi oraz ich kontaminację. Dodatkowo omówiono konsekwencje środowiskowe, ekonomiczne i organizacyjne wynikające z wysokiej liczby fałszywie dodatnich wyników posiewów.
Metody badawcze
Przeprowadzono retrospektywną analizę 40 247 zestawów posiewów krwi pobranych w szpitalu Uniwersyteckim Waterford oraz trzech innych szpitalach współpracujących w modelu laboratorium referencyjnego. Za wskaźnik kontaminacji uznano obecność koagulazo-ujemnych gronkowców (CoNS), które są powszechnie uznawane za zanieczyszczenia. Dane mikrobiologiczne dotyczące liczby pobranych posiewów, ich pozytywności oraz izolacji CoNS pochodziły z bazy danych laboratorium mikrobiologicznego.
Rezultaty badań i ich interpretacja
Częstość kontaminacji posiewów krwi: Średni wskaźnik kontaminacji w badanym okresie wynosił 3,9%, przekraczając międzynarodowy próg 3% uznawany za akceptowalny. W 2018 roku kontaminacja wynosiła 5,2%, ale zmniejszyła się w 2019 roku po wdrożeniu nowych wytycznych i szkoleń dotyczących pobierania posiewów krwi.
Wpływ pandemii COVID-19: W pierwszym roku pandemii liczba pobrań posiewów krwi zmniejszyła się w porównaniu do 2019 roku, ale wskaźnik kontaminacji nie uległ redukcji. Najwyższy wskaźnik kontaminacji (5,1%) odnotowano w czwartym kwartale 2020 roku, co może być związane z przeciążeniem systemu opieki zdrowotnej oraz zwiększonym wykorzystaniem środków ochrony osobistej.
Oddziaływanie środowiskowe: Kontaminacja posiewów krwi prowadzi do marnowania zasobów laboratoryjnych, zwiększenia ilości odpadów i emisji CO₂. W Irlandii szpitale generują 7,7 kg odpadów medycznych na łóżko dziennie, co przewyższa średnią w Wielkiej Brytanii (3,3 kg). Odpady te obejmują zużyte probówki, sprzęt ochronny oraz pojemniki laboratoryjne z tworzywa sztucznego.
Koszty ekonomiczne i operacyjne: Każdy fałszywie dodatni posiew generuje nadmierne koszty związane z dodatkową antybiotykoterapią, badaniami laboratoryjnymi oraz wydłużoną hospitalizacją. Oszacowano, że redukcja kontaminacji posiewów krwi o 1% mogłaby przynieść oszczędności rzędu 1,1 mln euro rocznie w skali regionalnej.
Wnioski
Badanie potwierdziło, że kontaminacja posiewów krwi nadal stanowi poważny problem w szpitalnych oddziałach ratunkowych, a pandemia COVID-19 uwidoczniła dodatkowe wyzwania związane z nadmiernym zużyciem jednorazowych materiałów medycznych. Redukcja kontaminacji BC wymaga poprawy procedur pobierania, lepszego szkolenia personelu oraz strategii zmniejszających zużycie jednorazowego sprzętu laboratoryjnego.
Ograniczenia zakresu badawczego
Badanie było ograniczone do jednego szpitala poziomu 4, analizując jedynie dane z SOR, gdzie wskaźnik kontaminacji może być wyższy niż w innych oddziałach. Nie analizowano indywidualnych technik pobierania posiewów krwi ani wpływu zmian kadrowych czy zużycia środków ochrony osobistej na wskaźniki kontaminacji.
Artykuł opublikowany w Access Microbiology.